چرا روی آنکس که شد گنج یاب

مگر شب چراغش ازینست نام

چو تاریک شاید شدن سوی گنج

که گنج آید از روشنائی به رنج

ز شادی برافروخت چون آفتاب

تو خاکی گرت گنج باید رواست

که بی خواسته خاک را کس نخواست