وزان کشتنگان کرد بسیار یاد

وگرنه ز ما نامداری دلیر

نماند به آوردگه بر چو شیر

سپه برنشاند و بنه برنهاد

ازین سان همی رفت روز و شبان

پر از غم دل و ناچریده لبان

همه دیده پر خون و دل پر ز داغ