چنین گفت با صاحب تاج و تخت

فرو گوید از گردش روزگار

جهان جوی را آنچه آید بکار

پس از آفرین پیر بیدار بخت

که ملک جهان گرچه فرخ بتست

مزن دست سخت اندرین شاخ سست

ز تاریخ نو تا به عهد کهن