بترس از کسی کونشد ترسگار

جهان چون تو داری جهاندار باش

چو خفتند خصمان تو بیدار باش

سر از عالم ترسگاری برار

رها کن رهی کان زیان آورد

ره بد خلل در گمان آورد

کرا باشگونه بود پیرهن