ره بد خلل در گمان آورد

سر از عالم ترسگاری برار

بترس از کسی کونشد ترسگار

رها کن رهی کان زیان آورد

کرا باشگونه بود پیرهن

به حاجت بود بازگشتن به تن

تو زان ره که شد باژگونه نورد