برنجد گلوئی که بی خون بود

که هستش کمی رنج و بیشی و بال

به دانش ترا رهنمون کرده اند

که مال ترا حکم خون کرده اند

خفه گردد از خونش افزون بود

هران مال کاید درین دستگاه

بران خفته دان تند ماری سیاه