به بیژن بمان و تو برشو بکوه

که من بی گمانم که پیران بجنگ

پس ما بیاید کنون بی درنگ

کسی را که آسوده تر زین گروه

همه خستگان را سوی که کشید

ز آسودگان لشکری برگزید

چنین گفت کین کوه سر جای ماست