ز آسودگان لشکری برگزید

کسی را که آسوده تر زین گروه

به بیژن بمان و تو برشو بکوه

همه خستگان را سوی که کشید

چنین گفت کین کوه سر جای ماست

بباید کنون خویشتن کرد راست

طلایه ز کوه اندر آمد بدشت