که آمد زمین از کشیدن به رنج

به می لهو می کرد با مهتران

سر و ساغرش هر دو از می گران

ببخشید چندان در آن روز گنج

چو شب عقد خورشید درهم شکست

عقیقی در آمد شفق را به دست

به پیروزه بوسحاقیش داد