چو دارا دلش بر مدارای ماست

به گوش تو گر حلقه زر بود

چو بی او بود حلقه دربود

مدارای او کن که دارای ماست

پذیرفت ازو دختر دل نواز

پذیرفتی سخت با شرم و ناز

پریزاده را از پی بزم شاه