پذیرفت ازو دختر دل نواز

چو بی او بود حلقه دربود

مدارای او کن که دارای ماست

چو دارا دلش بر مدارای ماست

پذیرفتی سخت با شرم و ناز

پریزاده را از پی بزم شاه

نشاندند در مهد زرین چو ماه