ده و دوده را برگرفتم خراج

وگر چند یابم بر آن دسترس

ز خلق ار چه آزار بینم بسی

نخواهم که آزارد از من کسی

نه ساو از ولایت ستانم نه باج

اگر گنجی آرم ز دنیا به دست

مهیا کنم قسمت هر که هست