چو گوئی که یک رویه هستیم بار

اگر آفرینست ناگفته به

دگر پرسشی کرد مرد دلیر

که بالا چرائی تو و خلق زیر

چرا زیر و بالا درآری به کار

ملک گفت سرور منم زین گروه

چو سر زیر باشد نباشد شکوه