چرا زیر و بالا درآری به کار

دگر پرسشی کرد مرد دلیر

که بالا چرائی تو و خلق زیر

چو گوئی که یک رویه هستیم بار

ملک گفت سرور منم زین گروه

چو سر زیر باشد نباشد شکوه

سر رستنی زیر زیبا بود