به ار شاه را جای باشد بلند

چو سر زیر باشد نباشد شکوه

سر رستنی زیر زیبا بود

سر آدمی به که بالا بود

که تا دیده ها زو شود بهره مند

دگر زیرکی گفت کای شهریار

خردمند را با رعونت چکار