فرو ماند یک بارگی در جواب

به عینه درو صورت خویش دید

ولایت به دست بداندیش دید

ستیزه در آن کار نامد صواب

بترسید و شد رنگ رویش چو کاه

به دارای خود بر خود را پناه

چو دانست نوشابه کان تند شیر