درین هم نبردی چو روباه و گرگ

زنی بیوه را داه باشی جواب

من ار بر تو چربم به هنگام کین

بوم قایم انداز روی زمین

تو سر کوچک آیی و من سر بزرگ

چنین آمدست از نقیبان پیر

که با هیچ ناداشت کشتی مگیر