مگر کاتشی برفروزند لعل

فرود آورید از سپهر بلند

شب جشن بود آن شب دل نواز

پری پیکران چون پری جلوه ساز

در آتش نهند از پی شاه نعل

بفرمود شه آتش افروختن

به رسم مغان بوی خوش سوختن