ره از شب چو روز بداندیش بود

عنان ناب گشت از بر همدمان

ز خاصان تنی چند همراه کرد

نشان جست و آمد بر نیک مرد

و شاقی و شمعی روان پیش بود

چو نزدیک غار آمد از راه دور

به غار اندر افتاد از آن شمع نور