ز دنیا چه پوشی و خورد تو چیست

شه از مهربانی بدو داد دست

درون رفت و پیشش به زانو نشست

بپرسید از او کاشنای تو کیست

چه دانستی ای زاهد هوشیار

که اسکندرم من درین تنگ غار

دعا کرد زاهد که دلشاد باش