از این آمدن داشتم ناگزیز

در غار من وانگهی چون توئی

یکی پاس شه را کم از هندوئی

جهاندار گفت ای جهاندیده پیر

خدای آهنی را بدو نیم کرد

به ما هر دو آن تسلیم کرد

کلیدی و تیغی بدینسان نگاشت