خدای آهنی را بدو نیم کرد

یکی پاس شه را کم از هندوئی

جهاندار گفت ای جهاندیده پیر

از این آمدن داشتم ناگزیز

به ما هر دو آن تسلیم کرد

کلیدی و تیغی بدینسان نگاشت

کلید آن تو تیغ بر من گذاشت