ز نزلی که بودش بدان دسترس

بسی خرجها داد ونستد خراج

ز شادی دو منزل برابر دوید

به فرسنگها فرش دیبا کشید

به حدی که حدش ندانست کس

ز هر موینه کان چو گل تازه بود

گرانمایه ها بیش از اندازه بود