نگه کرد فرزانه در غار تنگ

که شد سوخته هر که آنجا رسید

به فرزانه گفت این شرار از کجاست

در این غار تنگ این بخار از کجاست

که آتش چه می تابد از خاره سنگ

فروزنده چاهی درو دید ژرف

که می تافت زان چاه نوری شگرف