فرو شد در آن چاه رخشنده زیر

بدان روشنی ره بسی باز جست

بر او راه روشن نمی شد درست

رسن در میان بست مرد دلیر

نشان جست ازان آتش تابناک

که چون می دمد روشنی زان مغاک

پراکنده نی آتشی گرد بود