به سر خیلی فتنه بربست موی

به پیگار شه در میان می کشند

ز حد نشابور تا خاک بلخ

کنندش به صفرای ما کام تلخ

سوی تاجگاه تو آورد روی

چنین فتنه ای را که شد گرم کین

اگر خرده بینی بخردی مبین