کتابخانهٔ دیجیتال شعر فارسی · دسترسی عمومی
س
ساغرفهرست شاعران و آثار فارسی

مصرع دوم · شماره 140

همه مغز و پالوده مغز بود

چهرهٔ نظامیشاعر

در متن شعر

سطرهای پیرامون

برای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.

  1. 137

    جهان خسرو اسکندر فیلقوس

    #
  2. 138

    ز پیوند آن ماه پیکر عروس

    #
  3. 139

    بر آسود کالحق بتی نغز بود

    #
  4. 140

    همه مغز و پالوده مغز بود

    انتخاب‌شده
  5. 141

    چو انگشت بر صحن پالوده راند

    #
  6. 142

    ز پالوده انگشتش آلوده ماند

    #
  7. 143

    نسفته دری ناشکفته گلی

    #

دربارهٔ این سطر

سطر شماره 140 از «بخش ۴۱ - رسیدن نامه اسکندر به کید هندو» است.