ستاره چنان گنجی از زر فشاند

به لشگرگه خویش برگشت باز

چو سلطان شب چتر بر سر گرفت

سواد جهان رنگ عنبر گرفت

که مهد زمین گاو بر گنج راند

سکندر منش کرد بر باده تیز

ز می کرد یاقوت را جرعه ریز