که مهد زمین گاو بر گنج راند

چو سلطان شب چتر بر سر گرفت

سواد جهان رنگ عنبر گرفت

ستاره چنان گنجی از زر فشاند

سکندر منش کرد بر باده تیز

ز می کرد یاقوت را جرعه ریز

نشست از گه شام تا صبحدم