نشست از گه شام تا صبحدم

که مهد زمین گاو بر گنج راند

سکندر منش کرد بر باده تیز

ز می کرد یاقوت را جرعه ریز

روان کرد بر یاد جم جام جم

خسک ریخته بر گذر خواب را

فراموش کرده تک و تاب را