همان نزد یکدیگر آرامشان

که درگه نشینان شه را تمام

کفایت شد آن نزل در صبح و شام

به هم بود رود و می و جامشان

چو از می به نخچیر پرداختند

به یک جای نحچیر می ساختند

نخوردند بی یکدگر باده ای