چو از می به نخچیر پرداختند

کفایت شد آن نزل در صبح و شام

به هم بود رود و می و جامشان

همان نزد یکدیگر آرامشان

به یک جای نحچیر می ساختند

نخوردند بی یکدگر باده ای

به آزادی از خود هر آزاده ای