چنان نیز یکسر مپرداز گنج

به پیرایه سر بد بود نیستی

در خرج بر خود چنان در مبند

که گردی ز ناخوردگی دردمند

گه آیی ز بیهوده خواری به رنج

به اندازه ای کن بر انداز خویش

که باشد میانه نه اندک نه بیش