به هر جا که می رفت می ریخت گنج

که بربست بر نقش ترکان پرند

چو پیکر برانگیخت پیکر نمای

شه از پیش پیکر تهی کرد جای

به امید راحت همی برد رنج

به هر هفته ای منزلی چند راند

به هر منزلی هفته ای چند ماند