شب تیره پهلو به بستر نبرد

سخن را به گوهر برآمود گوش

که رومی چو آشفتن روس دید

جهان را چو پر کنده طاوس دید

به طالع پژوهی ستاره شمرد

زمین فرش سیفور چون درنوشت

برآورد سر صبح با تیغ و طشت