برآورد سر صبح با تیغ و طشت

شب تیره پهلو به بستر نبرد

به طالع پژوهی ستاره شمرد

زمین فرش سیفور چون درنوشت

بدان تیغ کز طشت بنمود تاب

سرافکنده تیغ گشت آفتاب

برون آمد از پرده تیره میغ