بسی زخم چون آتش انداختند

دو پره چو پرگار مرکز نورد

یکی دیر جنبش یکی زود گرد

بسی گرد برگرد تاختند

نمی شد یکی بر یکی کامگار

ز پیشین درآمد به شب کارزار

هم آخر یکی تیغ زد شاه روس