هم آخر یکی تیغ زد شاه روس

بسی زخم چون آتش انداختند

نمی شد یکی بر یکی کامگار

ز پیشین درآمد به شب کارزار

بر آن مرد آراسته چون عروس

درآوردش از زین زر سوی خاک

برآورد از آن شیر شرزه هلاک