کتابخانهٔ دیجیتال شعر فارسی · دسترسی عمومی
س
ساغرفهرست شاعران و آثار فارسی

مصرع نخست · شماره 127

سرش را مگر در کمند آوری

چهرهٔ نظامیشاعر
قالبسایر

در متن شعر

سطرهای پیرامون

برای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.

  1. 124

    توان کندن از جایش ار زاهنست

    #
  2. 125

    نباید بر او زخم راندن به تیغ

    #
  3. 126

    کز آهن نگردد پراکنده میغ

    #
  4. 127

    سرش را مگر در کمند آوری

    انتخاب‌شده
  5. 128

    به خم کمندش به بند آوری

    #
  6. 129

    گرش می نشاید به شمشیر کشت

    #
  7. 130

    که دارد پی سخت و چرم درشت

    #

دربارهٔ این سطر

سطر شماره 127 از «بخش ۵۵ - جنگ هفتم اسکندر با روسیان» است.