گهی سفته لعلی به پیمانه خورد

ترازوی کافور شد مشک سنج

همان مشگبو باده می خورد شاه

همان پرده می داشت مطرب نگاه

گهی گوش بر لعل ناسفته کرد

بهر می که می خورد می ریخت رنج

به خواهنده می داد دیبا و گنج