چو مستی درامد بران شوربخت

نوازش گری کرد با او تمام

میی چند با گوهرش یار کرد

به می گوهرش را پدیدار کرد

بغلطید چون سایه در پای تخت

ز توسن دلی گرچه با کس نساخت

نوازنده خویشتن را شناخت