چو لعبت به سر درکشید آستین

عجب ماند خسرو که آن کار دید

نه در مار در مهره مار دید

ز شرم شه آن لعبت نازنین

چو شه دید در خرگه آن ماه را

ز مردم تهی کرد خرگاه را

در آن ترک خرگاهی آورد دست