تماشاگه گل بناگوش او

لبی و چه لب شور بازارها

درو قند و شکر به خروارها

سمن را تماشا در آغوش او

چو خسرو در آن روی چون ماه دید

صنم خانه ای در نظر گاه دید

شکاری کنیزی شکر خنده یافت