سفالی که ماراست ناسفتنیست

که با آب حیوان برارد نفس

که را زهره کاینجا کند ناله نرم

که گر زهره باشد گدازد ز شرم

چو گوئی بگو اندکی گفتنیست

من آن سفته گوشم که خاقان چین

ز ناسفتگان کرده بودم گزین