رقیبان که شب پاس می داشتند

به گوش آمدم های و هوئی ز دشت

بر آمد یکی ابر ظلمات رنگ

بران سنگساران ببارید سنگ

ز بیمش همه جای بگذاشتند

بجز سرندیدم که از کله کند

همی کند و بر دیگری می فکند