می لعل در جام ناخورده بود

برافروخت مانند روشن چراغ

گلی بود در بوستان ناشکفت

همان نرگسی در چمن نیم خفت

نسفته دری دست ناکرده بود

به امید آن کاید از صید شاه

سوی گل نشاط آرد از صیدگاه