می تلخ با نقل شیرین خوشست

گهی بوسه دادی لب جام را

گهی لب گزیدی دلارام را

بر آن رسم کایین او دلکشست

چو نوشین می اندر دهن ریختند

به خوش خواب نوشین در آویختند

در آن آرزوگاه با دور باش