چو شد نار پستانم انگیخته

خیالم به خورشید بازی کند

مغ دیر سیمین صنم خواندم

صنم خانه باغ ارم داندم

ز بستان دل نار شد ریخته

ز نارم که نارنج نوروزیست

که را بخت گوئی که را روزیست