نچیده گلی خار برچیده ای

یکی باغ در بسته پر سیب و نار

عقیقی نیازرده بر مهر خویش

نگینی به الماس ناگشته ریش

بجز باغبان مرد نادیده ای

از آن گرمی و آتش افزون شدن

ز جوشنده خون خواست بیرون شدن