شد آن چشمه از چشم او ناپدید

که تا چون شه آید به فرخنگی

بگوید که هان چشمه زندگی

چو در چشمه یک چشم زد بنگرید

بدانست خضر از سر آگهی

که اسکندر از چشمه ماند تهی

ز محرومی او نه از خشم او